Discography

Ανάδυση

  • Release date: 2009

«Η εμπιστοσύνη που δείχνουν στην πορεία μας, άνθρωποι που χρόνια τώρα έχουν ουσιαστικά διαμορφώσει και εδραιώσει τη φωτεινή πλευρά της ελληνικής δισκογραφίας καθιστά πολύ πιο σημαντική και ιδιαίτερη τη συγκεκριμένη μουσική απόπειρά μας να μείνουμε συνεπείς καλλιτεχνικά σε αυτό που απ’ την αρχή ονειρευτήκαμε να υπηρετήσουμε, καθώς και στη φυσική εξέλιξή του…»

Δήμητρα, σε ευχαριστούμε…!

Γιώργος και Αλέξανδρος

  1. 1

    Βαθιά πληγή συμμετέχει η Παιδική Χορωδία Σπύρου Λάμπρου

    Lyrics

    Έγινε η γη βαθιά πληγή δώστε της ξανά ζωή
    Για να μπορέσω να μεγαλώσω
    Αυτόν τον κόσμο που αγαπώ να τον γλιτώσω

    Τέρμα τα μίση, τέρμα οι φόνοι
    Τεχνολογίες που η φύση τις πληρώνει
    Τέρμα ο κόσμος των ταχυτήτων
    Το νερό, ο αέρας
    Οι αντιθέσεις δεν είναι λύση
    Τέρμα οι μεγάλοι ευεργέτες απ’ τη φύση
    Τέρμα οι σπατάλες για τη μαγκιά μας
    Τα ‘χουμε όλα δανειστεί απ’ τα παιδιά μας

    Έγινε η γη βαθιά πληγή δώστε της ξανά ζωή
    Για να μπορέσω να μεγαλώσω
    Αυτόν τον κόσμο που αγαπώ να τον γλιτώσω

    Μια στιγμή, κλείσε τα μάτια κι άφησε να περάσει από μπροστά σου
    αυτός ο κόσμος που θες κι ονειρεύεσαι.
    Κλείσε τα μάτια και θα δεις πως είμαι εγώ εκεί μπροστά που θες να φτάσεις.
    Άσε την αγάπη να υψωθεί στον ουρανό.
    Άσε την αγάπη να ξεκλειδώσει την καρδιά σου.
    Είναι απλό. Τόσο απλό. Άφησε εμένα να γίνω οδηγός.
    Άφησε εμένα.

    Βαθιά πληγή
  2. 2

    Θ' αντέξω

    Lyrics

    Αν θες να φτάσεις ψηλά και στο κορμί μου πατάς για να ανέβεις
    αν θέλεις κι άλλα λεφτά κι απ’ την ψυχή την ανάγκη μου κλέβεις
    αν θες να βγεις πιο μπροστά, κοίτα το βήμα σου και πίσω μη σπρώχνεις
    θα μετανιώσεις, δε θα γλιτώσεις, εγώ θα ζω, θ’ αναπνέω για να πληρώσεις.

    Γιατί θ’ αντέξω δε θα λυγίσω ποτέ
    σου λέω, θα το παλέψω με το κεφάλι ψηλά
    ώσπου ο ήλιος να βγει μέσα απ’ το σκοτάδι
    εγώ θ’ αντέξω και θα μπορέσω
    τη σκοτεινή σου πλευρά θα καταστρέψω.

    Με κλείσατε στο σπίτι, με σέρνετε απ’ τη μύτη
    αφού με πνίξατε στα χρέη κι είσαστε πια όλοι ωραίοι
    για ένα μισθό της πλάκας θα δουλεύω σαν μαλάκας
    και οι μόνες διακοπές μου θα είναι ο μπλε ο καναπές μου
    εκεί μπροστά στο χαζοκούτι με σκέψεις σαν μπαρμπούτι
    έστω με ζάρια πειραγμένα πια θα παίξω και για μένα
    τα δάση μου τα κάψατε, τον τσαμπουκά μου σπάσατε
    της νιότης μου η δίκη δε θα γίνει καταδίκη.

    Θ' αντέξω
  3. 3

    Ξένη ακτή με τη Δήμητρα Γαλάνη

    Lyrics

    Αν ποτέ θυμηθείς τα τρένα που φύγανε
    μην κλείσεις τα μάτια, μη γίνεις κομμάτια,
    απλά χαμογέλασε.
    Εγώ δεν μπορώ πια να παιδεύομαι
    κι άλλο να καίγομαι σ’ αυτή τη φωτιά.

    Ποτάμι βαθύ μέσα μας κρύβεται
    και για όλα ευθύνεται
    το πάθος ζεστό.
    Μετά από καιρό πια παραδίνομαι,
    για πάντα αφήνομαι
    στο μαύρο βυθό, στο μαύρο βυθό.

    Κάποτε...
    Κάποτε όταν πια ξεχάσουμε
    μια ζωή που μαζί περάσαμε
    θα ’ναι αργά και το όνειρο θα σβήσει.
    Θα ’ναι αργά κι όλα αυτά που ζήσαμε
    σαν σκιές στο κενό θα ρίξουμε
    μοναξιά στο μεγάλο παραμύθι.

    Σε μια ξένη απ’ τον κόσμο ακτή περπατάω.
    Δεν ξέρω γιατί ούτε πού πάω.
    Στη θαμμένη απ’ την άμμο ματιά σου ξεσπάω.
    Το χρόνο που πια δεν κυλά τραγουδάω
    Το χρόνο που πια δεν κυλά.

    Ξένη ακτή
  4. 4

    Στα σύννεφα

    Lyrics

    Τόσο καιρό μένω εδώ
    δίχως ανάσα, δίχως σκοπό
    ξέρω καλά πια δεν πιστεύεις
    πρώτη φορά άλλα γυρεύεις.

    Πρώτη φορά που σε κοιτώ
    όπως ποτέ δε σ’ είχα αντικρίσει
    κι είναι αυτό μια ανηφόρα
    που θ’ ανεβώ μια φορά ακόμα.

    Δε σου ζητώ να μ’ αγαπάς
    γιατί δεν μπορείς να σπάσεις μέσα σου σύνορα
    εσύ μείνε εδώ σ’ αυτά που ζητάς
    κι εγώ θ’ ανεβώ να φτάσω στα σύννεφα.

    Τόσο καιρό έρχομαι εκεί
    κι είσαι εσύ πάντα πιο πέρα
    κι έχει ο ρυθμός κόκκινο χρώμα
    τριγύρω φωτιά, αντέχω ακόμα.

    Πρώτη φορά που σου μιλώ
    όπως ποτέ δε σου είχα εξηγήσει
    κι είναι αυτό μια καταιγίδα
    είναι ταξίδι δίχως πυξίδα.

    Δε σου ζητώ να μ’ αγαπάς
    γιατί δεν μπορείς να σπάσεις μέσα σου σύνορα
    εσύ μείνε εδώ σ’ αυτά που ζητάς
    κι εγώ θ’ ανεβώ να φτάσω στα σύννεφα
    Δε σου ζητώ να μ’ αγαπάς
    γιατί δεν μπορείς να σπάσεις μέσα σου σύνορα
    εσύ μείνε εδώ σ’ αυτά που ζητάς
    κι εγώ θ’ ανεβώ να φτάσω ψηλά.

    Εκεί που φοβάσαι το φως
    της καρδιάς σου το φως
    με τα μάτια κλειστά πώς θα δεις
    πως η αγάπη ζητά μόνο αγάπη.

    Στα σύννεφα
  5. 5

    Θα πάρω φόρα

    Lyrics

    Γίναμε σκλάβοι δέκα τυπάκων
    που τον πλανήτη τον κρεμάνε σαν μπρελόκ
    θερίζουν πλούτη και σπέρνουν πείνα
    θέλουν να δουν να φτύνουμε αίμα στη ρουτίνα
    νοιάζονται τόσο για τα παιδιά σου
    τους ψηφοφόρους που ’χεις μέσα στην κοιλιά σου
    θα τους σπουδάσουν, δουλειά να πιάσουν
    και με ρουσφέτια υποκλίσεις να χορτάσουν.

    Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα
    θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
    θέλω τον ήλιο και οξυγόνο
    κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ν’ ανταμώνω
    θέλω οξυγόνο, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω.

    Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα
    θα σας ρημάξω στις κλοτσιές στην ανηφόρα
    άμα τα πάρω, δε θα μπορέσουν
    δυο διμοιρίες από Μ.Α.Τ. να με βολέψουν
    κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
    έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    τη φαντασία μου χορεύω στο κενό.

    Αξιοπρέπεια κι αρχές λείπουν ταξίδι
    και την καρδιά μας που διψά ποτίζουν ξίδι
    ματαιόδοξοι μασόνοι κυβερνάνε ρε
    μα οι μεγάλοι χορηγοί που πολύ μας αγαπάνε
    θα μας γλιτώσουν, είναι σπουδαίοι
    θα μας αφήσουν να ρημάξουμε στα βράχια τελευταίοι
    δημοκρατία κι αξιοκρατία
    πλέον πωλούνται σε πανέρια σ’ ευκαιρία
    μα εμείς πονάμε αυτό τον τόπο
    σφίγγουμε δόντια και λουριά για την Ελλάδα, ρε γαμώ το
    νομίζουνε ποτέ δε θα μιλάμε,
    όμως τα πρόβατα τους λύκους θα τους φάνε.

    Γι’ αυτό θα ζήσω μέσα στη μέρα
    θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
    θέλω τον ήλιο και οξυγόνο
    κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ν’ ανταμώνω
    αχ Ελλάδα, σ’ αγαπώ και βαθιά σ’ ευχαριστώ
    που με έμαθες ποτέ να μην κωλώνω.

    Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα
    θα σας ρημάξω στις κλοτσιές στην ανηφόρα
    άμα τα πάρω, δε θα μπορέσουν
    δυο διμοιρίες από Μ.Α.Τ. να με βολέψουν
    κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
    έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    τη φαντασία μου χορεύω στο κενό.

    Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα
    θα σας ρημάξω στις κλοτσιές στην ανηφόρα
    άμα τα πάρω, δε θα μπορέσουν
    δυο διμοιρίες από Μ.Α.Τ. να με βολέψουν
    κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
    έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    τη φαντασία μου χορεύω στο κενό.

    Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα
    θα σας ρημάξω στις κλοτσιές στην ανηφόρα
    άμα τα πάρω, δε θα μπορέσουν
    δυο διμοιρίες από Μ.Α.Τ. να με βολέψουν
    κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
    έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    τη φαντασία μου χορεύω στο κενό.

    Άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα
    θα σας ρημάξω στις κλοτσιές στην ανηφόρα
    άμα τα πάρω, δε θα μπορέσουν
    δυο διμοιρίες από Μ.Α.Τ. να με βολέψουν
    κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
    έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
    τη φαντασία μου χορεύω στο κενό.

    Θα πάρω φόρα
  6. 6

    Γύρισα για σένα

    Lyrics

    Κάτι στον δρόμο πάλι μ’ έκανε ν’ αλλάξω γνώμη
    Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μ’ έκανε να μείνω πίσω
    Είχα στη σκέψη μου τα χρώματα της γης
    Και στα λιμάνια τα πλοία μου δεμένα
    Ξέρω, δε θα ‘χεις πια μια λέξη να μου πεις
    Κι ας μοιάζουν όλα ξένα

    Εγώ γύρισα για σένα

    Κάτι στον δρόμο πάλι μ’ έκανε να μετανιώσω
    Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μ’ έκανε να μη γλιτώσω
    Μάζευα φλόγες μια φωτιάς αληθινής
    Γέμιζα στάχτες από όνειρα καμένα
    Τι κι αν δεν έχεις πια μια λέξη να μου πεις
    Κι ας μοιάζουν όλα ξένα

    Γύρισα για σένα
  7. 7

    Δύση και ανατολή

    Lyrics

    Θα ‘θελα να ‘μουν αγέρι να φύγω από δω
    Να φυσήξω σ’ εκείνα τα μέρη που εσύ
    θα ‘σουν η θάλασσα
    Μέσα στο κύμα σου να ‘μαι
    Μες στα νερά σου να παίζω για πάντα σαν καραβάκι τρελό
    Να κοιτάμε μαζί δύση κι ανατολή

    Θα ‘θελα να ‘μουν μια στάλα σε μια βροχούλα
    Να πέφτω σ’ εκείνα τα μέρη που εσύ
    θα ‘σουν λουλούδι στο χώμα
    Σαν χάδι στο στόμα γλυκά να δροσίσω
    Στη γη σου να ζήσω μια σταγονίτσα μικρή
    Να κοιτάμε μαζί δύση κι ανατολή

    Δύση και ανατολή
  8. 8

    Φωτιά που αντέχει

    Lyrics

    Δεν ξέρω ο δρόμος πού θα βγάλει
    κι αν θέλω να ’μαι μακριά σου
    σε λίγο κάπου ξημερώνει
    κρατάς το φως στην αγκαλιά σου.

    Νιώθω το πείσμα μου να χάνει
    και πια μετρώ τα βήματά μου
    ό, τι μπορούσα το έχω κάνει
    θα ’πρεπε να ’σαι εδώ κοντά μου.

    Δεν ξέρω ακόμα τι είναι αυτό
    που έχει μέσα μου πια μείνει
    αν είναι το «όχι» που πονά
    ή αυτό το «ναι» που ακόμα σβήνει
    Δεν ξέρω ακόμα τι είναι αυτό
    που θέλει μέσα μου να ζήσει
    είναι η φωτιά που ακόμα αντέχει
    ή αυτή η πληγή που έχει ανοίξει.

    Της λογικής μου το ταξίδι
    μ’ άφησε πίσω να διστάζω
    κι όσο πιο μέσα μου κοιτάζω
    στα ίδια δύσκολα με κλείνει.

    Κι αυτό το πείσμα μου που χάνει
    κλειδώνει την ψυχή μου απ’ έξω
    ό, τι μπορούσα το έχω κάνει
    δεν ξέρω πια τι να πιστέψω.

    Φωτιά που αντέχει
  9. 9

    Πατρίδα αναποφάσιστη στίχοι: Λίνα Δημοπούλου

    Lyrics

    Πότε ανάβει και πότε σβήνει
    Ένα φανάρι αναποφάσιστο εδώ
    Απορημένος κοιτώ δυο οδηγίες μου δίνει

    Πότε με θέλει πότε με διώχνει
    Μία πατρίδα αναποφάσιστη εδώ
    Σε 700 ευρώ τα όνειρά μου στριμώχνει

    Την τύχη μου βρίζω κι αρπάζω φωτιά
    Στις φλόγες βαδίζω τον δρόμο φωτίζω
    Την τύχη μου βρίζω, γελάω δυνατά
    Στη τρέλα που αγγίζω μονάχα ελπίζω

    Τη μια παγώνει, την άλλη καίει
    Η αγκαλιά σου, αναποφάσιστη εδώ
    Σε δυο λεπτά θα εκραγώ, η αντοχή μου εκπνέει

    Τη μια ανοίγει, την άλλη κλείνει
    Είναι μια πόρτα αναποφάσιστη εδώ
    Πίσω της ό,τι ζητώ κι ούτε να δω δε μ’ αφήνει

    Μια πατρίδα αναποφάσιστη εδώ

    Πατρίδα αναποφάσιστη
  10. 10

    Στην αρχή

    Lyrics

    Στην αρχή ήταν σκέψη κι είπα πως πέρασε
    μια στιγμή δυνατή που απλά γρήγορα έσβησε
    στην αρχή ήταν χρώμα που στο μαύρο τρελάθηκε
    τότε ήταν σταγόνα και στη θάλασσα χάθηκε.

    Στην αρχή ήταν τύψεις που η μνήμη προσπέρασε
    μια έμπνευση απλή που τραγούδια με κέρασε
    τώρα πέρασαν χρόνια κι όλα γύρω μου άλλαξαν
    τόσοι φάροι παλιοί στο σκοτάδι μου άναψαν.

    Τώρα είναι βροχή που τα χέρια μου ξέβαψε
    κι οι γαλάζιοι ουρανοί στο χαμόγελο που έμεινε
    τώρα είναι σεισμός που τα όρια χώρισε
    τώρα είναι λυγμός που ελπίδες με γέμισε.

    Στην αρχή ήταν λόγια, δυο σειρήνες που πίστεψα
    μια ζωή φυλακή, μια ζωή που την ξόδεψα
    τότε είχα κρυφτεί και να φέξει περίμενα
    η αλήθεια σκληρή κι όλο μέσα μου θύμωνα.

    Στην αρχή
  11. 11

    Σημάδι

    Lyrics

    Όπως η μέρα που περνά
    κι ο ήλιος τη φωτίζει
    όπως η μπόρα που ξεσπά
    στο χώμα που μυρίζει.

    Όπως τα λόγια που θυμώνουν
    και ζωντανεύουν τη φωτιά
    μες στη ζωή μου ανταμώνουν
    οι θάλασσες με τη στεριά.

    Όπως κυλάει αυτό το βράδυ
    έτσι κι εσύ να μ’ αγαπάς
    κι αν η πληγή γίνει σημάδι
    να το θυμάσαι, να γυρνάς
    να το θυμάσαι, πίσω να γυρνάς.

    Όπως κυλάει αυτό το βράδυ
    έλα στα μάτια κοίταξέ με
    έγινε θάνατος το χάδι
    κάπου κοντά σου χώρεσέ με.

    Να σ’ ανταμώνω δε μου φτάνει
    δε φτάνει απλά να με κρατάς
    είν’ η ζωή μου ένα κατάρτι
    μ’ ένα πανί να το φυσάς.

    Σημάδι